Son birkaç yıldır piyasaya çıkan yapay zeka sohbet robotlarını takip ediyorum. GPT'den Bard'a, hatta yerli alternatiflere kadar birçoğunu denedim. Ama itiraf etmeliyim ki, hâlâ çoğu konuşma "yapay" kokusunu üzerinden atamıyor. Mesela bazen çok mantıklı ve akıcı cevaplar alıyorum, ama bir an sonra aynı robot "Ben bir yapay zekayım, duygularım yok" gibi bir cümleyle büyüyü bozuyor. Ya da çok basit bir soruda, sanki bir ansiklopedi sayfası okuyormuşum gibi resmi ve kuru bir yanıt geliyor. Sizce bu neden böyle? Geliştiricilerin kasıtlı olarak bir "yapay zeka hissi" bıraktığını mı düşünüyorsunuz, yoksa teknoloji henüz gerçekten doğal bir diyalog kuracak kadar olgunlaşmadı mı?
Bir de şu var: Ben kişisel olarak bir sohbet robotuyla dertleşmeye çalıştığımda, cümlelerimin sonunda "Anlıyorum, bu zor bir durum" gibi klişe tepkiler alıyorum. Sanki bir psikolog değil de, önceden yazılmış bir senaryoyu okuyan bir oyuncuyla konuşuyorum. Hani bazen insanlar birbirine "Aynen öyle" der ya, işte o samimiyeti yakalayamıyorum. Siz de böyle deneyimler yaşadınız mı? Yoksa ben çok mu eleştirel yaklaşıyorum? Belki de beklentilerim çok yüksek, ama yapay zekanın bu kadar hızlı geliştiği bir dönemde, neden hâlâ bu kadar "robotik" kaldığını anlamakta zorlanıyorum.
Son olarak, belki de sorun yapay zekanın kendisinde değil, kullanıcıların onu insanlaştırma çabasında olabilir. Mesela ChatGPT'ye "Nasılsın?" diye sormak saçma geliyor bazen, çünkü bir his durumu yok. Ama insan olarak biz yine de soruyoruz. Belki de bu yapaylık hissi, aslında robotların kendilerini olduğundan farklı göstermemesi yüzünden oluşuyordur? Yani tamamen dürüst bir sistem, bir insan gibi davranmaya çalışmadığı için mi yapay kalıyor? Yoksa dil modellerindeki bir kısıtlama mı bu? Sizin bu konuda ne düşündüğünüzü merak ediyorum, özellikle de sektörde çalışan veya bu alana meraklı olan arkadaşlar varsa.
Bir de şu var: Ben kişisel olarak bir sohbet robotuyla dertleşmeye çalıştığımda, cümlelerimin sonunda "Anlıyorum, bu zor bir durum" gibi klişe tepkiler alıyorum. Sanki bir psikolog değil de, önceden yazılmış bir senaryoyu okuyan bir oyuncuyla konuşuyorum. Hani bazen insanlar birbirine "Aynen öyle" der ya, işte o samimiyeti yakalayamıyorum. Siz de böyle deneyimler yaşadınız mı? Yoksa ben çok mu eleştirel yaklaşıyorum? Belki de beklentilerim çok yüksek, ama yapay zekanın bu kadar hızlı geliştiği bir dönemde, neden hâlâ bu kadar "robotik" kaldığını anlamakta zorlanıyorum.
Son olarak, belki de sorun yapay zekanın kendisinde değil, kullanıcıların onu insanlaştırma çabasında olabilir. Mesela ChatGPT'ye "Nasılsın?" diye sormak saçma geliyor bazen, çünkü bir his durumu yok. Ama insan olarak biz yine de soruyoruz. Belki de bu yapaylık hissi, aslında robotların kendilerini olduğundan farklı göstermemesi yüzünden oluşuyordur? Yani tamamen dürüst bir sistem, bir insan gibi davranmaya çalışmadığı için mi yapay kalıyor? Yoksa dil modellerindeki bir kısıtlama mı bu? Sizin bu konuda ne düşündüğünüzü merak ediyorum, özellikle de sektörde çalışan veya bu alana meraklı olan arkadaşlar varsa.